Azkenean Ero(h)ori nintzen ni

Izaro Andres Zelaieta (Mallabia, 1993).
Sortzailea, erromantikoa eta ameslaria. Lo txarrekoa, baina lotia. Zer izan nahi ez duen oso argi daukana, baina zer izan nahi duen ez hainbeste.
Fisikako ikasketei ekin zien, eta gustoko ez zituela konturatzean nobela bat idatzi zuen klase orduetan, sekula argitaratu(ko) ez duena. Gero Komunikazioko Gradua ikastera joan zen Donostiara. Ikaskide bati tonbola batean gitarra bat tokatu zitzaiola eta jotzen ikasten hasi zen bere kabuz, eta bat-batean konposatzen.
Hemendik eta handik bakarka eman zituen kontzertuak egun bere baterijolea den Oriol Floresek taberna batean jotzen ikusi eta disko bat grabatzera animatu zuen arte. Gutxira, Kaliforniara joan zen ikastak bukatzera eta han pasa zituen hilabeteek konfirmatu zioten musika egiten bizi nahi zuela. Bueltan bere lehen diskoa grabatu zuen.

Sarrerak agortuta

Izaroren unibertso poetikoa soinu-urtaro eta kontinenteak gurutzatzeko prest dator. Bere debut album nabarmenaren ondoren (om, 2016), pasa den urtean bere kontsakrazio urtea izan zen bere bigarren lanarekin (eason, 2018). Sekula ez du lortu euskal artista hain gazte batek, hain denbora gutxian “sarrerak agortuta” kartela jartzea Euskal Herriko tenplu musikal guztietan (Kursaal, Arriaga Antzokia, Victoria Eugenia…). Sekula ez du lortu artista batek kontzeptu eta estilo proposamen hain zabal batekin, hainbeste emozio eta gustorik, aurreiritzi eta muga gabe bere sormenean. Ingelesa, euskara eta gaztelania erabiliz. Pop-a, folk-a, mediterraneoaren tzala, edo melodia urratu eta geldoa. Eta hiru belaunaldi elkartuaz kontzertu berean: berarekin mundua aldatu nahi duten gazte ameslariak, maitemintzen diren bikoteak, seme-alabei esker Izaroren unibertsora hurbiltzen diren gurasoak bertan ilusioz murgiltzeko, edo alderantziz, beraien aisialdi familiarra emanaz adinik gabe.

Baina gainera, sortzailea hurbiltzea lortu du, pertsona, artista. 25 urterekin jasoak ditu jada hainbat sari: MIN sarietan euskarazko album onenera egon zen nominatua om-ekin 2016an, 2018an Musika Bulegoa saria irabazi zuen eason-ekin, emakumearen defentsarekin duen konpromisoagatik ere errekonozitua izan da (Bizkaiko Batzar Nagusiak), Ben Sharrock bezalako zinemagileen deiak jaso ditu bere musika haien lanetan erabiltzeko, Giza Eskubideen nazioarteko mintegietan parte hartu du, eta beste hainbat proiektutan dabil orain lanean.
“eason” Espainiako diskorik salduenen zerrendako 14. postura heldu zen, eta 9 astez mantendu zen zerrenda horretan. Eta hori guztia autoekoizpen eta autokudeaketatik lortu du.